آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ١٥١
درس ولايى
وجود خود ، خير محض است ؛ از اين رو مىگويد :
« وَ كُلُّ شَرَفِكَ شَريفٌ
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِشَرَفِكَ كُلِّهِ ؛
خدايا ! همهء شرافتهايت شريفاند و فيض تو مقدس ، و افاضهء تو شريف است . خدايا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به افاضه و سعهء رحمتت قسم مىدهم . »
درس ولايى
درس ولايى
عارف اگر با توسل به درخانهء خدا برود و به اهلبيت عليهم السلام نظر داشته باشد ؛ آن اهل بيتى كه در مقامشان مىخوانيم :
« انْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ اوّلَهُ وَاصلَهُ وَ فَرْعهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْواهُ ؛ « 1 »
اى اهل بيتى كه معدن شرافتايد و از هر خيرى كه سخن به ميان آيد ، اول ، اصل ، فرع ، معدن و مأوايش هستيد . »
و اين جمله را بگويد كه :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ شَرَفِكَ بِاشْرَفِه ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، نظرم به پيغمبر و آل او است ، تو را به شريفترين آنها ، يعنى به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله قسم مىدهم . »
و توجه كند به اين كه همهء آنها يك نورند . همهء آنها معدن فضيلت ، علم و كلمات اللَّهاند :
« كُلَّهُم نورٌ واحِد . »
در اين نظر مىگويد :
« وَ كُلُّ شَرَفِكَ شَريف
( 1 ) . مفاتيح الجنان ، زيارت جامعه كبيره - روايت از « فقيه » و « عيون » .