انسان كامل يا شاه مردان (فارسى) — الصفحة ٥٢

لشكر كش وجود و « شاه مردان »

خدا غير از واحد يگانه را پرستش نكرده و نمى كند ، اينجا حضرت اشاره به خود دارد .

خلّو سبيل المؤمن المجاهد فى الله لا يعبد غير الواحد ، و يوقظ الناس إلى المساجد ؛ من بايد مردم را براى نماز در مسجد بيدار كنم .

شايد على نماز نافله صبح را مى خواند كه شقى ترين آخرين ابن ملجم مرادى - شمشير را به فرق مبارك اميرالمؤمنين زد .

خدا اين شاعر را رحمت كند كه چه زيبا بيان مىكند :

برق شمشير درخشيد و از آن * خرمن دانش و تقوا همه سوخت

على تنها يك فرد نبود ، على دنياى انسانيت بود ، جهان دانش و معرفت و شجاعت و تقوا و مردانگى و عرفان بود .

برق شمشير درخشيد و از آن * خرمن دانش و تقوا همه سوخت

نغمه فزت برب الكعبه * آتشى در دل محراب افروخت

وقتى در سحرگاه نوزده رمضان ضربت به فرق مبارك على خورد ؛ ندا داد « فزت و رب الكعبه » ؛ به خداى كعبه قسم كه من رستگار شدم ، دوره امتحانم به سلامت به سر رسيد و مدال افتخار خود را گرفتم و به سلامت به عالم بالا بر مى گردم .