احكام مطهرات و نجاسات (فارسى) — الصفحة ٢٠
تعريف طهارت
تعريف طهارت
تعريف طهارت
طهارت در لغت به معناى نظافت و پاك بودن از چرك و پليدى است امّا در اصطلاح شرعى نام وضو يا غسل يا تيمّم است و فقها آن را چنين تعريف كرده‌اند :
« استعمال طهورٍ مشروط بالنيّة »
. « به كار بردن پاك كننده‌اى ( آب يا خاك ) به شرط نيّت قربت . »
اسلام به موضوع طهارت ، اهمّيت فراوانى قايل شده و آن را از امور اساسى در زندگى انسان و - چنان كه در حديث آمده - نصف ايمان تلقّى كرده است ، و تعبير « نصف ايمان » كنايه از اهمّيت آن در شريعت اسلامى است .
انسان با طهارت پيدا كردن از چركهاى حسّى و مادّى و نجاساتى كه در فقه از آن با واژهء خبث ( پليدى ) تعبير مىشود ، رهائى مىيابد و همچنين با طهارت است كه به جاى آلودگيهاى روحى كه فقه از آن به « حدث » تعبير مىكند ، پاكى و صفاى معنوى حاصل مىشود .
قرآن كريم در آيهء ذيل به هر دو مورد اشاره كرده است :
( . . . وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِنَ السَّماءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ ) « 1 » .
« آبى از آسمان برايتان مىفرستد تا شما را با آن پاك كند و پليدى شيطان را از شما دور سازد و دلهايتان را محكم و گامها را با آن استوار دارد . »
( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 11 .