احكام مطهرات و نجاسات (فارسى) — الصفحة ١١٩
حديث شريف :
حكم شك در نجس و نجاست
حكم شك در نجس و نجاست
حديث شريف :
حديث شريف :
زراره مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم كه لباسم به خون دماغ يا غير آن يا منى آلوده شده و من جاى آن را علامت گذاشتم تا به آب برسم امّا به آب رسيدم و وقت نماز فرارسيد ولى من فراموش كردم كه لباسم آلوده بوده پس نماز گزاردم و بعداز نماز يادم آمد . امام فرمود :
« نماز را اعاده مىكنى و لباس را مىشوئى . »
گفتم : اگر جاى نجاست را نديده باشم ولى بدانم كه چيزى به لباسم رسيده و جستجو هم كرده ولى نيافته باشم و بعداز نماز بيابم حكم چيست ؟ فرمود :
« لباس را مىشوئى ولى نماز را اعاده نمىكنى . »
گفتم : چرا چنين است ؟ فرمود :
« چون توبه پاكى آن يقين داشته‌اى ، سپس شك كرده‌اى و هيچگاه سزاوار نيست كه يقين را به واسطهء شك نقض كنى . »
گفتم : من مىدانم كه لباسم به نجس آلوده شده ، ولى جاى آن را نمىدانم تا بشويم ؟ فرمود :
« آن قسمتى را كه فكر مىكنى نجس شده بشوى تا آنجا كه يقين