هدايتگران راه نور ، زندگانى سيد الشهداء امام حسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٤١
شجاعت و دلاورى
- پس بخشش ، نابود كنندهء آن نعمتهاى رسيده نيست و بخل نمىتواند آن نعمتهاى از دست رفته را نگاه دارد .
در حقيقت او پيش از آنكه گويندهء خصال نيك باشد ، عامل بدانها بود . داستان زير از همين ويژگى امام حسين عليه السلام حكايت مىكند .
4 - امام حسين به ديدار اسامة بن زيد كه در بستر بيمارى افتاده بود ، رفت و شنيد كه او مىگويد : واى از اين اندوه .
آن‌حضرت از اسامه پرسيد : اى برادر كدام اندوه ؟ اسامه گفت : قرضى كه دارم . شصت هزار درهم .
پس امام فرمود : پرداخت آن بر من . اسامه گفت : مىترسم پيش از اداى قرض خود از دنيا بروم . امام فرمود :
« نمىميرى مگر آنكه من اين قرض را ادا كرده باشم ؛ و آن‌حضرت چنان كه خود گفته بود پيش از وفات اسامه ، قرض او را پرداخت . « 1 »
شجاعت و دلاورى
شجاعت و دلاورى
ما شيعيان بر اين باوريم كه ائمهء معصوم عليهم السلام به قلّهء همهء كمالات انسانى رسيده و در رسيدن به هر كمالى از همگان گوى سبقت ربوده بودند .
امّا شرايط خاص‌ّاجتماعى كه هر يك از ائمه عليهم السلام در آن به سر مىبرده‌اند ، موجب مىشده تا صفتى مخصوص به همان اوضاع و شرايط در آن نمود بيشترى پيدا كند . بنابر اين مىتوان گفت كه هر كدام از آنان صفتى متفاوت
( 1 ) - اعيان الشيعة ، ج 4 ، ص 126 .