احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٧٦
چگونه توبه كنيم و چگونه از پروردگار آمرزش بخواهيم ؟
ملكيه قد عمّرت عبدي هذا عمراً فغلّظا وشدّدا وتحفّظاواكتبا عليه قليل عمله و كثيره وصغيره وكبيره
» « 1 » .
« در كار انسان تا زمانى كه زير چهل سال است آسان گرفته مىشود ، امّا زمانى كه به چهل سالگى رسيد خداوند به دو فرشته خودوحى مىكند كه : بنده من عمر خود را كرده است ، از اين به بعد بر او سخت بگيريد و او را زير نظر داشته باشيد ، كم و زياد و كوچك و بزرگ عمل او را بنويسيد . »
12 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« ثلاث من لم تكن فيه فلا يرجى خيره أبداً : من لم يخش اللَّه في الغيب ، و لم يرع في الشيب ، و لم يستح من العي
ب » « 2 » .
« سه چيز اگر در كسى نباشد ، هيچ وقت خير او اميد نمىرود : كسى كه خدا را در نهان نترسد ، كسى كه در پيرى پروا نكند ، و كسىكه از عيب شرم نكند . »
13 - امام‌عليه السلام فرمود :
« إذا بلغ العبد ثلاثاً وثلاثين سنة فقد بلغ أشدّه ، وإذا بلغ أربعين سنة فقد بلغ منتهاه ، فإذا طعن في واحد وأربعين فهو في النقصان ، وينبغي لصاحب‌الخمسين أن يكون كمن كان في النزع
» « 3 » .
« وقتى بنده سى و سه ساله شود ، به اوج قدرت و رشد خود رسيده ، و وقتى به چهل برسدبه آخرين حدّ قدرت و رشد خود رسيده ، و از چهل و يك سالگى ، او روبه نقص و ضعف است و براى شخص پنجاه ساله شايسته است كه‌مانند كسى باشد كه در حال جان دادن است . »
14 - پيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله فرمود :
« اتّق اللَّه حيثما كنت ، و خالق الناس بخلق حسن ، وإذا عملت سيّئة فاعمل حسنة تمحوها
» « 4 » .
« هر جا باشى خدا را بپرهيز ، و با مردم با اخلاق نيك رفتار كن ، و اگر گناهى مرتكب شدى ، حسنه‌اى انجام بده تا گناه را محوكند . »
15 - حضرت علىعليه السلام فرمود :
« إنّ ابن آدم إذا كان في آخر يومٍ من أيام الدنيا وأوّل يوم من أيام الآخرة ، مثّل له ماله وولده وعمله ، فيلتفت إلى ماله فيقول : واللَّه إنّي كنت عليك حريصاًشحيحاً ، فما لي عندك ؟ فيقول : خذ منّي كفنك . قال : فليتفت إلى وُلْده فيقول : واللَّه إنّي كنت لكم محبّاً وإنّي كنت عليكم محامياً فماذا عندكم ؟ فيقول : نؤدّيك إلىحفرتك نواريك فيها . قال : فيلتفت إلى عمله فيقول : واللَّه إنّي كنت فيك زاهداً ، وإن كنت
( 1 ) همان ، باب 97 ، ص 381 ، حديث 1 . ( 2 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 97 ، ص 382 ، حديث 6 . ( 3 ) همان ، حديث 7 . ( 4 ) همان ، باب 98 ، ص 384 ، حديث 5 .