احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٧٠
توبه و شرايط آن
اينكه بروم و هركه را به آن آيين دعوت كرده‌ام از آن برگردانم . پس مىآمد به نزد كسانى كه او را اجابت كرده بودند و مىگفت : آنچه من شما رابه آن خوانده بودم باطل بوده و من آن را بدعت و اختراع كرده بودم ، ولى ايشان مىگفتند : دروغ مىگويى ، همان حق است ، و لكن تو دردينت به شك افتاده‌اى و از آن برگشته‌اى . او چون چنين ديد خود را از گردن به زنجيرى كه با ميخ به ستونى كوبيده بود بست وگفت : زنجيراز گردنم باز نكنم تا خداوند توبه‌ام را بپذيرد ، خداوند به يكى از پيامبرانش وحى كرد : به فلانى بگو ، به عزّتم سوگند اگر مرا بخوانى تا جايىكه اعضاى بدنت قطع شود تو را اجابت نكنم مگر اينكه باز گردانى هركه را كه مرده است ، بر آنچه توبه آن دعوت كرده بودى تا از آن راه باطل‌برگردد . »
12 - از امام رضاعليه السلام از پدرانش ، از پيامبر خداصلى الله عليه وآله نقل شده است كه فرمود :
« إنّ اللَّه غافر كلّ ذنب إلّا من أحدث ديناً ، و من اغتصب أجيراً أجره ، أو رجل باع حرّاً
» « 1 » .
« خداوند هر گناهى را مىبخشد مگر كسى را كه دينى ايجاد كرده ، و كسى كه اجرت اجير خود را غصب نموده ، و كسى كه شخص‌آزادى را فروخته است . »
13 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« العامل بالظلم والمعين له والراضي به شركاء ثلاثتهم
» « 2 » .
« ستمگر ، كمك كننده او ، وشخص راضى به آن ظلم ، هر سه نفر شريك هستند . »
14 - باز هم امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« من عذر ظالماً بظلمه سلّط اللَّه عليه من يظلمه ، فإن دعا لم يستجب له ، و لم يأجره اللَّه على ظلامته
» « 3 » .
« هركه ظالمى را در ظلمش معذور بدارد ( و از او دفاع كند ) خداوند كسى را بر او مسلّط مىكند كه به او ظلم كند ، پس اگردعا كند ، اجابت نمىشود و بر مظلوميّتش نيز خداوند اجرى نمىدهد . »
15 - امام صادق‌عليه السلام از حضرت پيامبر نقل مىكند كه خداوند فرموده است :
« من أذنب ذنباً فعلم أنّ لي أن اعذّبه وأنّ لي أن أعفو عنه عفوت عنه
» « 4 » .
« اگر كسى گناه كند و آگاه باشد به اين كه من مىتوانم او را عذاب كنم و مىتوانم او را ببخشم ، او را خواهم بخشيد . »
16 - عمرو بن عثمان از برخى از اصحابش روايت مىكند كه شنيده است امام صادق‌عليه السلام مىفرمود :
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 79 ، ص 344 ، حديث 2 . ( 2 ) همان ، ج 11 ، باب 80 ، ص 334 ، حديث 1 . ( 3 ) همان ، ص 345 ، حديث 2 . ( 4 ) همان ، باب 82 ، ص 348 ، حديث 8 .