احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٥٧
پارسايى در دنيا
دشمنان حق مىطلبند .
گفتم : فدايت شوم ! از چه چيز ؟ فرمود : « از رغبت در دنيا . »
و فرمود : آيا كسى نيست كه صبر كند و با كرامت باشد ؟ آرى ! دنيا روزهاى اندكى است . آرى ! حرام است بر شما كه مزّه ايمان را بچشيدمگر اينكه در دنيا پارسايى پيشه سازيد .
راوى مىگويد : از امام صادق‌عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
وقتى مؤمن خود را از تعلّقات دنيا برهاند ، تعالى مىيابد و شيرينى محبّت خداوند را مىچشدو به غير او ، خود را مشغول نمىگرداند .
مىگويد : شنيدم مىفرمود :
وقتى دل صفا يابد ، زمين براى او تنگ مىشود تا اينكه به بالا رود . »
6 - سفيان بن عيينه مىگويد : از امام صادق‌عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
« كلّ قلب فيه شكّ أو شرك فهو ساقط ، وإنّما أرادوا بالزهد في الدنيا لتفرغ قلوبهم للآخرة
» « 1 » .
« هر قلبى كه در آن شك يا شركى وجود داشته باشد ، ساقط و فروافتاده است . به يقين پارسايان تنها به اين جهت پارسايى راخواستند كه قلبهاىشان براى آخرت ، فارغ شود . »
7 - امام باقرعليه السلام فرمود :
« إنّ علي بن الحسين‌عليه السلام قال : ألا وكونوا من الزاهدين في الدنيا الراغبين في الآخرة ، ألا إنّ الزاهدين في الدنيا قد اتّخذوا الأرض بساطاً والتراب فراشاًوالماء طيباً وقرضوا من الدنيا تقريضاً
» « 2 » .
« على بن الحسين‌عليه السلام فرمود : از پارسايان در دنيا و رغبت كنندگان به آخرت باشيد . پارسايان در دنيا ، زمين را گليم خود ، و خاك‌را فرش ، و آب را براى خود عطر قرار دادند ، و از دنيا به طور كلّى بريدند و خود را از علايق آن رهانيدند . »
8 - عمرو بن سعيد بن هلال مىگويد : به امام صادق‌عليه السلام عرض كردم كه : من هر چند سال يك بار شما را ملاقات مىكنم ، پس به من‌چيزى سفارش كن كه به آن عمل كنم ؟ فرمود :
« اوصيك بتقوى اللَّه ، والورع والاجتهاد ، وإيّاك أن تطمح إلى من فوقك ، وكفى بما قال اللَّه عزّ وجلّ لرسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله
: وَلَا تَمُدَّن‌َعَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا « 3 » ، وقال : وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ « 4 » ، فإن خفت ذلك فاذكر عيش رسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله ،
فإنّما كان قوته من‌الشعير ، وحلواه من التمر ، ووقوده من السعف إذا وجده ، وإذا اصبت بمصيبة في نفسك أو مالك أو ولدك
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 62 ، ص 312 ، حديث 7 . ( 2 ) همان ، حديث 9 . ( 3 ) سوره طه ، آيه 131 . ( 4 ) سوره توبه ، آيه 85 .