احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٥٣
معاشرت ستوده
« آفة الدين الحسد والعجب والفخر
» « 1 » .
« حسادت ، خودپسندى و فخر فروشى ، آفت دين هستند . »
10 - باز هم امام صادقعليه السلام فرمود :
« إنّ المؤمن يغبط ولا يحسد ، والمنافق يحسد ولا يغبط
» « 2 » .
« شخص مؤمن بر كار ديگران غبطه مىخورد امّا حسادت نمىورزد ، ولى منافق ، حسادت مىكند و غبطه نمىخورد . »
11 - امام علىعليه السلام فرمود :
« صحّة الجسد من قلّة الحسد
» « 3 » .
« سلامتى بدن از كمى حسادت است . »
12 - از امام صادقعليه السلام نقل شده است :
« من تَعصّب أو تُعصّب له فقد خلع ربقة الإيمان من عنقه
» « 4 » .
« هركه تعصّب ورزد يا براى او تعصّب ورزيده شود ، پيمان ايمان را از گردهاش گسسته است . »
13 - امام صادقعليه السلام فرمود :
« من كان في قلبه حبّة من خردل من عصبية بعثهاللَّه يومالقيامة مع أعرابالجاهليّة
» « 5 » .
« پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود : هر كسى كه در دل او به اندازه دانهاى از ارزن تعصّب وجود داشته باشد خداوند او را در روز قيامت بااعراب جاهليت برخواهد انگيخت . »
14 - زهرى مىگويد : از على بن الحسينعليه السلام درباره تعصّب سؤال شد . ايشان فرمود :
« العصبية التي يأثم عليها صاحبها أن يرى الرجل شرار قومه خيراً من خيار قوم آخرين ، وليس من العصبية أن يحبّ الرجل قومه ، و لكن من العصبية أنيعين الرجل قومه على الظلم »
« 6 » .
« تعصبّى كه صاحبش به خاطر آن به گناه مىافتد اين است كه كسى بدترين شخص قوم خود را بهتر از بهترينهاى قوم ديگرى بداند . و تعصّب اين نيست كه كسى قوم خود را دوست داشته باشد بلكه تعصّب اين است كه كسى قوم خود را بر ستم يارى رساند . »
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 55 ، ص 293 ، حديث 5 . ( 2 ) همان ، حديث 7 . ( 3 ) همان ، حديث 14 . ( 4 ) همان ، باب 57 ، ص 296 ، حديث 1 . ( 5 ) همان ، حديث 2 . ( 6 ) همان ، ص 297 ، حديث 7 .