احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٥١
معاشرت ستوده
خروجك أن لا تغتاب ولا تكذب ولا تحسد ولاترائي ولا تتصنّع ولا تداهن . » ثمّ قال : « نِعْمَ صومعة المسلم بيته يكفّ فيه بصره ولسانه ونفسه‌وفرجه
» « 1 » .
« اگر بتوانيد شناخته نشويد ، چنين كنيد . چه ضرر دارد براى تو اگر مردم تو را ستايش نكنند ، و چه ضرر دارد كه نزد مردم نكوهيده‌باشى اگر در نزد خدا ستوده باشى . » تا اينكه فرمود : « اگر بتوانى از خانه‌ات بيرون نروى ، بيرون نرو ، چون از خانه كه بيرون‌مىروى ، بر تو واجب است كه غيبت نكنى ، دروغ نگويى ، حسد ننمايى ، ريا ، خودنمايى و چاپلوسى نكنى . » سپس فرمود : « بهترين صومعه وعبادتگاه مسلمان ، خانه اوست كه در آن چشمش را ، زبانش را ، نفسش را و فرجش ( شهوتش ) را از حرام‌باز مىدارد . »
2 - امام موسى بن جعفرعليه السلام در يك حديث طولانى فرمود :
« يا هشام ، الصبر على الوحدة علامة قوّة العقل ، فمن عقل عن اللَّه اعتزل أهل الدنيا والراغبين فيها ، ورغب فيما عند اللَّه ، وكان اللَّه انسه في الوحشةوصاحبه في الوحدة وغناه في العيلة ، ومعزّه من غير عشيرة
» « 2 » .
« اى هشام ! صبر بر تنهايى نشانه قوّت عقل است ، پس هركه درباره خدا تعقّل وانديشه كند ، از اهل دنيا و رغبت كنندگان به دنياكناره‌گيرى كرده و به آنچه در نزد خداست ، رغبت مىكند ، و خدا انيس او در وحشت ، و رفيق و همراه او در تنهايى ، وبىنيازى او درتنگدستى ، و عزّت دهنده او بدون داشتن قوم و عشيره خواهد بود . »
3 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« إنّما المؤمن الذي إذا غضب لم يخرجه غضبه من حق ، وإذا رضي لم يدخله رضاه في باطل ، وإذا قدر لم يأخذ أكثر ممّا له
» « 3 » .
« مؤمن كسى است كه اگر غضب كند ، غضبش او را از حق خارج نمىكند . و اگر راضى شود ، رضايش او را در باطل وارد نمىكند . و زمانى كه قدرت پيدا كند ، بيش از حق خود را نمىگيرد . »
4 - امام صادق‌عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود :
« الغضب يفسد الإيمان كما يفسد الخلّ العسل »
« 4 » .
« غضب ايمان را فاسد و تباه مىكند همانطور كه سركه ، عسل را تباه مىسازد . »
5 - امام باقرعليه السلام فرمود :
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 51 ، ص 282 ، حديث 1 . ( 2 ) همان ، ص 284 ، حديث 3 . ( 3 ) همان ، باب 53 ، ص 286 ، حديث 1 . ( 4 ) همان ، حديث 2 .