احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٣٨

اجتناب از بديها و گناهان

إلى ما احبّ إلّا تحوّلت لهم عمّا يكرهون إلى ما يحبّون ، و قل لهم : إنّ رحمتي سبقت غضبي ، فلا تقنطوا من رحمتي فإنّه لا يتعاظم عندي ذنب أغفره ، و قل لهم : لايتعرّضوا معاندين لسخطي ، ولا يستخفّوا بأوليائي فإن لي سطوات عند غضبي ، لا يقوم لها شيء من خلقي

» « 1 » .

« خداوند ، پيامبرى از پيامبرانش را به سوى قومش مبعوث كرد و به او وحى نمود كه به قومت بگو : هيچ جامعه و مردمى نيست كه بر اطاعت من باشند و در وسعت وراحت قرار گيرند سپس از آنچه من دوست دارم به آنچه من كراهت دارم برگردند ، مگر اينكه برمىگردانم‌آنان را از آنچه دوست دارند به‌آنچه ناخوش دارند . و هيچ اهل قريه و خانه‌اى نيست كه بر معصيت من باشند و در تنگى و دشوارى قرار گيرندسپس برگردند از آنچه من ناخوش دارم به آنچه من دوست دارم ، مگر اينكه برمىگردانم ايشان را از آنچه ناخوش دارند به آنچه دوست دارند ، و به آنان بگو : رحمت من بر غضب من پيشى دارد . پس از رحمت من نااميد نشويد ، زيرا هيچ گناهى كه من آن را مىآمرزم ، نزد من بزرگ‌نمىنمايد . و به آنان بگو : خود را از روى لجاجت در معرض خشم و غضب من قرار ندهند ، و دوستانم را سبك و حقير نشمارند ، زيرا براىمن قهرهايى است در هنگام غضبم كه در برابر آنها هيچ چيزى از خلقم ايستادگى نمىتواند . »

13 - پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود :

« قال اللَّه جلّ جلاله : أيّما عبد أطاعني لم أكله إلى غيري ، وأيّما عبد عصاني وكلته إلى نفسه ، ثمّ لم ابالِ في أي وادٍ هلك

» « 2 » .

« خداوند متعال فرمود : هر بنده‌اى كه مرا اطاعت كند او را به غير خود وامگذارم ، و هر بنده‌اى كه مرا نافرمانى كند او را به خودش‌واگذار مىكنم . پس باك ندارم در كدام بيابان به هلاكت مىرسد . »

14 - ابن ابىعمير از كسى كه از امام صادق‌عليه السلام شنيده است ، روايت مىكند كه آن‌حضرت فرمود :

« ما أحبَّ اللَّه من عصاه

» . ثمّ تمثّل :

تعصي الإله وأنت تظهر حبّه * هذا محال في الفعال بديع

لو كان حبّك صادقاً لأطعته * إنّ المحبّ لمن يحب‌ُمطيع »

« 3 » « خدا دوست ندارد كسى را كه او را معصيت مىكند . » سپس اين شعر را خواند :

خدا را معصيت مىكنى در حالى كه محبّت او را اظهار مىدارى .

اين محال است ، در كردار عجيب است .


( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 41 ، ص 241 ، حديث 3 . ( 2 ) همان ، ص 243 ، حديث 7 . ( 3 ) همان ، باب 41 ، ص 243 ، حديث 9 .