احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٦٣٦
اجتناب از بديها و گناهان
« إنّ العبد ليحبس على ذنب من ذنوبه مأة عام ، وإنّه لينظر إلى أزواجه في الجنّة يتنعّمن
» « 1 » .
« بنده براى گناهى از گناهانش ، صد سال حبس مىشود در حالى كه او به همسرانش نگاه مىكند كه در بهشت در نعمت‌هستند . »
5 - ابوبصير مىگويد : از امام صادق‌عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
« إذا أذنب الرجل خرج في قلبه نكتة سوداء ، فإن تاب انمحت ، وإن زاد زادت حتّى تغلب على قلبه فلا يفلح بعدها أبداً
» « 2 » .
« زمانى كه انسان گناه مىكند ، در قلب او نقطه سياهى پديد مىآيد . پس اگر توبه كرد آن نقطه محو مىشود ، و اگر بازهم گناه كرد به آن سياهى افزوده مىگردد تا اينكه بر قلب او غالب گردد و اگر چنين شد ديگر هرگز رستگار نخواهد شد . »
6 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« إنّ الرجل يذنب الذنب فيحرم صلاة الليل ، وإنّ العمل السيء أسرع في صاحبه من السكين في اللحم
» « 3 » .
« به يقين وقتى كسى گناه مىكند ، از نماز شب محروم مىشود ، و عمل بد در دل صاحب خود از چاقو نسبت به گوشت ، برنده‌تر وسريعتر تأثير مىگزارد . »
7 - بازهم امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« من همّ بالسيّئة فلا يعملها ، فإنّه ربّما عمل العبد السيّئة فيراه الربّ تبارك و تعالى فيقول : وعزّتي وجلالي لا أغفر لك بعد ذلك أبداً
» « 4 » .
« هر كسى كه قصد كار بد كند ، پس نبايد آن را انجام دهد ، زيرا چه‌بسا كار بدى را انجام مىدهد وخداوند متعال او را در آن حال‌مىبيند و مىگويد : قسم به عزّت و جلالم تو را بعداز اين هرگز نخواهم بخشيد . »
8 - عباس بن هلال شامى مىگويد : از امام رضا شنيدم كه مىفرمود :
« كلّما أحدث العباد من الذنوب ما لم يكونوا يعملون ، أحدث لهم من البلاء ما لم يكونوا يعرفون
» « 5 » .
« هرچه بندگان گناهان تازه‌اى را كه قبلًا انجام نمىداده‌اند مرتكب شوند ، براى آنان بلاها ومصيبتهاى ناشناخته و غير قابل‌پيش‌بينى ، ايجاد مىشود . »
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 40 ، ص 240 ، حديث 4 . ( 2 ) همان ، ص 239 ، حديث 10 . ( 3 ) همان ، حديث 12 . ( 4 ) همان ، حديث 13 . ( 5 ) همان ، ص 240 ، حديث 19 .