احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٥٣٥
انفاق و صدقات در روايات شريف
« إنّ اللَّه كره لي ستّ خصال وكرهتهنّ للأوصياء من ولدي وأتباعهم من بعدي : العبث في الصلاة ، والرفث في الصوم ، والمنّ بعد الصدقة ، وإتيان المساجدجنباً ، والتطلّع في الدور ، والضحك بين القبور
» « 1 » .
« خداوند شش صفت را برايم مكروه داشته و من هم آنها را براى جانشينان از فرزندان خود و پيروان آنان مكروه مىدارم : كار عبث و بيهوده در هنگام نماز ، آميزش جنسى هنگام روزه ، منّت گذاشتن بعداز صدقه ، وارد شدن به مساجد در حال جنابت ، سركشى و نگاه كردن به‌خانه‌هاى مردم و خنده كردن در ميان قبرها » .
32 - امام صادق‌عليه السلام از پدرانش ، از پيامبر خداصلى الله عليه وآله روايت مىكند :
« و من اصطنع إلى أخيه معروفاً فامتنّ به أحبط اللَّه عمله ، وثبت وزره ، و لم يشكر له سعيه
» . ثمّ قال : «
يقول اللَّه عزّ وجلّ : حَرَّمت الجنّة على المنّان والبخيل والقتّات وهو النمّام . ألا و من تصدّق به صدقه فله به وزن كلّ درهم مثل جبل احُد من نعيم‌الجنّة ، ومَن مشى بصدقة إلى محتاج كان له كأجر صاحبها من غير أن ينقص من أجره شيء
» « 2 » .
« كسى كه كار نيكى براى برادرش انجام دهد ، بعد بر او منّت بگذارد ، خداوند عملش را باطل ساخته و گناهش را تثبيت نموده وتلاشش را نمىپذيرد . »
سپس فرمود : « هر كس صدقه‌اى بدهد ، به وزن هر درهم ، مانند كوه احد از نعمتهاى بهشت به او داده خواهد شد و كسى كه صدقه‌ديگرى را براى محتاجى ببرد ، پاداش او مانند پاداش صاحب صدقه مىباشد بدون اينكه از پاداش صاحب آن چيزى كاسته شود . »
33 - امام صادق‌عليه السلام از پيامبر خدا روايت مىكند :
« من أسدى إلى مؤمن معروفاً ثمّ آذاه بالكلام أو منَّ عليه فقط أبطل اللَّه صدقته
» « 3 » .
« كسى كه براى مؤمن كار خيرى انجام دهد ، سپس با كلامى او را آزار دهد يا بر او منّت بگذارد ، صدقه‌اش را باطل ساخته‌است . »
34 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« لأهل الإيمان أربع علامات : وجه منبسط ، ولسان لطيف ، وقلب رحيم ، ويد معطية
» « 4 » .
« اهل ايمان چهار علامت دارند : چهره گشاده ، زبان نرم ، قلب مهربان و دست بخشنده . »
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 6 ، كتاب الزكاة ، باب 37 ، ابواب الصدقه ، ص 316 ، حديث 4 . ( 2 ) همان ، حديث 5 . ( 3 ) همان ، باب 37 ، ص 317 ، حديث 9 . ( 4 ) همان ، باب 40 ، ص 321 ، حديث 2 .