احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٣٨٩

شرايط امام جماعت

ندارد . اگرچه احوط اين است كه او امام نشود .

2 - امامت كسى كه نشسته نماز مىخواند ، براى كسانى كه آنان نيز نشسته نماز مىگزارند اشكال ندارد و همچنين امامت خوابيده‌براى مانند خودش و امامت نشسته براى خوابيده اشكال ندارد .

3 - اقتدا كردن به كسى كه طبق وظيفه خود با لباس نجس نماز مىخواند و دراين كار از نظر شرعى معذور است ، يا طهارتش باتيمّم است يا وضو و يا غسل جبيره‌اى كرده و دراين حالات معذور بوده است ، اشكال ندارد .

4 - همچنين امامت مسلوس ( كسى كه نمىتواند از خارج شدن ادرارش جلوگيرى كند ) ومبطون ( كسى كه‌نمىتواند از بيرون آمدن مدفوع خوددارى كند ) اشكال ندارد و همچنين امامت زن مستحاضه براى زنان پاك .

5 - امامت زن تنها براى زنان جايز است .

6 - امامت غير بالغ نيز براى مانند خودش جايز است .

7 - احوط اين است كه شخص مبتلا به پيسى و جذام براى كسى امامت نكند .

8 - عدالت چيست ؟ عدالت همان روح تقوا و صفت راسخ ( ملكه ) در نفس انسان است كه از ارتكاب گناهان كبيره واصرار بر گناهان صغيره و از هر فعل و عمل منافى مروت يعنى از اعمالى كه نشان دهنده بىتوجّهى مرتكب آن به احكام دين است ، مانع مىشود . البتّه تفحّص و جستجو براى شناخت عدالت لازم نيست وحسن ظاهر كه - هر چند از روى گمان - كشف از عدالت‌شخص كند كافى است .

9 - در اثبات عدالت امامى كه نمازگزار او را نمىشناسد ، حصول اطمينان از راههاى زير كفايت مىكند : شهادت دو عادل يا حتّىيك عادل و خبر دادن گروهى از مردم ، و اقتداى دو نفر عادل يا هر كسى كه عملش اطمينان‌آور است ، و اقتداى گروهى از مؤمنين كه‌موجب اطمينان مىشود .

10 - اگر مأموم قبل‌از مشغول شدن به نماز بداند كه نماز امام به هر دليلى ( مثل طهارت نداشتن يا ترك ركنى از اركان ) باطل است ، جايز نيست به او اقتدا كند .

11 - اگر مأموم بعداز نماز بفهمد كه امام جماعت يكى از شرايط جماعت را فاقد بوده است ( مثل فاسق بودن يا طهارت‌نداشتن يا ترك ركنى از اركان نماز با ترك نكردن مأموم ) نماز مأموم صحيح است امّا اگر در بين نماز بفهمد ، واجب است نمازرا فرادى بخواند و واجب است حمد و سوره را بخواند اگر در محل آن باشد .