احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٣٥١

سفر :

الف - وجوب قصر يا شكستن نمازهاى چهار ركعتى ( ظهر و عصر و عشا ) يعنى آنها را دو ركعتى بجا آورد . اين حكم‌الزامى است نه اختيارى مگر در بعضى از موارد كه اشاره خواهد شد .

ب - ساقط شدن روزه واجب و صحيح نبودن آن . روزه مستحبّ نيز در سفر صحيح نيست مگر در مواردى كه استثنا شده است .

ج - ساقط شدن نماز جمعه ولى اگر مسافر بجاى ظهر ، جمعه را بخواند كفايت مىكند .

د - ساقط شدن نماز دو عيد فطر و قربان ( در حالت وجوب آنها ) .

ه - ساقط شدن نافله‌هاى ظهر و عصر ، و نيز - بنابر اقوى - ساقط شدن نافله عشا ( وُتَيْره ) .

2 - مسافر در چهار محلّ مخيّر است كه نمازش را تمام بخواند يا شكسته :

الف - مسجدالحرام در مكّه .

ب - مسجد النبىصلى الله عليه وآله در مدينه .

ج - مسجد كوفه و حرم امام اميرالمؤمنين عليه السلام .

د - حرم امام حسين‌عليه السلام .

بعيد نيست كه ملاك اين تخيير ، شهرهاى مكّه مكرّمه ، مدينه منوّره ، كوفه ، كربلا و نجف اشرف باشد .

اظهر اين است كه آن مقدار كه به حرمين شريفين و همچنين نجف و كربلا افزوده شده نيز همين حكم را دارد .

3 - سفرى كه احكام ياد شده بر آن مترتّب مىشود با فراهم آمدن شرايط هشتگانه زير تحقّق مىپذيرد :

اوّل - پيمودن هشت فرسخ شرعى به طور يكطرفه يا با رفت و برگشت .

دوّم - قصد پيمودن اين مسافت از ابتداى مسافرت .

سوم - استمرار و ادامه قصد .

چهارم - عبور نكردن از وطن يا محل اقامت ده روزه خود .

پنجم - مباح بودن سفر .

ششم - از خانه بدوشان نباشد .

هفتم - شغل او مسافرت نباشد .

هشتم - رسيدن به حدّ ترخّص .

تفصيل احكام و جزئيات مسأله به شرح ذيل بيان مىشود :