احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ٢٦٣
نيّت واخلاص در كتاب وسنّت
بخوانيد ( بيم از مسؤوليتها ، واميدبه رحمتش ، ونيكى كنيد ) زيرا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است . »
4 - ( تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَطَمَعاً وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ « 1 »
« پهلوهايشان از بسترها در دل شب دور مىشود ( وبه‌پا مىخيزند ورو به درگاه خدا مىآورند ) و پروردگار خود را با بيم‌واميد مىخوانند ، و از آنچه به آنان روزى داده‌ايم انفاق مىكنند . »
دراين آيات خداوند متعال به مادستور مىدهد كه نيت‌ها واهداف خود را در خواندن او خالص گردانيم و تنها از بيم واميد او ، او رابخوانيم ؛ بيم از غضب وسلب نعمتش ، واميد به خشنودى وقربش . بيم از سقوط در گناه ، واميد به نجات به وسيله طاعت وتقوا ؛ نه‌به خاطر ترس از مردم يا اميد شهرت يافتن وريا كردن .
پس همه اعمال انسان مخصوصاً عبادات با معيار هدف ، نيت ومقصدِ مورد نظر شخص ، ارزيابى مىشود ، ( و به همين معياراست كه رنگ الهى ياشيطانى پيدا مىكند . )
5 - ( قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُم‌ْتَعُودُونَ « 2 »
« بگو : پروردگارم امر به عدالت كرده است ، وتوجه خويش را در هر مسجد ( و به هنگام عبادت ) به سوى او كنيد ؛ واو را بخوانيد ، در حالى كه دين ( خود ) را براى او خالص گردانيده‌ايد ، ( وبدانيد ) همانگونه كه درآغاز شما را آفريد ، ( بار ديگر در رستاخيز ) باز مىگرديد . »
6 - ( وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذلِكَ دِين‌ُالْقَيِّمَةِ « 3 »
« و به آنها دستورى داده نشده بود جز اينكه خدا را بپرستند در حالى كه دين خود را براى او خالص كنند و از شرك به‌توحيد باز گردندونماز را برپادارند وزكات را بپردازند واين‌است آيين‌مستقيم وپايدار . »
قرآن مجيد در آيات فوق به مادستور مىدهد كه دين خود را براى خدا خالص گردانيم ، وچنين پيداست كه دين به معناى آن‌شريعت يانظامى است كه انسان به انتخاب واراده خود به مقررات آن گردن مىنهد و از آن تبعيت مىكند ، اما خلوص در دين به معنىنفى هرگونه دوگانگى در ولايت ووابستگى بين خدا وپيامبران واولياى او از يك سو ، و سلطه قواى مادى وقدرتهاى طاغوتى از سوىديگر ، مىباشد . پس عبادت خدا ، كه از بارزترين وشاخص‌ترين آن ، برپاداشتن نماز وپرداختن زكات است ، به صورت پاك وناب‌انجام نمىشود مگر اينكه مؤمن ، دينش را براى خداوند خالص گرداند ، يعنى باهمه اعضا وجوارح و از عمق دل ووجدان خود ، در
( 1 ) سوره سجده ، آيه 16 . ( 2 ) سوره اعراف ، آيه 29 . ( 3 ) سوره بيّنه ، آيه 5 .