احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ١٩٧
احكام نماز
وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ
« 1 »
« و كسانى كه دعوت پروردگار خود را اجابت كردند و نماز را بر پا داشتند وامور مهمّ خود را با شورا سامان مىدهند و از آنچه به‌آنان روزى داده‌ايم انفاق مىكنند . »
و نيز اين سخن خداوند :
( وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءَالزَّكَاةِ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ
« 2 »
« آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به امر ما مردم را هدايت مىكنند و به آنان انجام كارهاى خير و برپا داشتن نماز و دادن زكات راوحى كرديم و آنان پرستش كنندگان ما بودند . »
نماز ، محور اجتماع مؤمنان در روز عيد ، و گردهمايى هفتگى آنان ( در روز جمعه ) است . مؤمنان در روز جمعه برخوان با بركت نماز مىنشينند و از محور نماز به اداره شؤون اجتماعى وحل مشكلات خود ، مىپردازند و از همين طريق در آن روزمعيّن ، خدا را نيز ياد مىكنند و از ذكر او غافل نمىشوند .
خداوند مىفرمايد : (
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُم‌ْخَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
« 3 »
« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! زمانى كه در روز جمعه براى نماز ندا داده مىشود ، به ياد خدا بشتابيد و دادوستد را ترك گوييد . اگر بدانيد اين براى شما بهتر است . »
خشوع در نماز
خشوع در نماز ، نشانه كمال ايمان است . معناى خشوع - آنچنانكه از آيه ذيل فهميده مىشود - اين است كه نمازگزار را ، تجارت ودادوستد ، از ياد خدا غافل نگرداند ، پس وقتى نمازگزار در برابر خداوند به نماز مىايستد ، نبايد به مصالح ومنافع خود و هر آنچه اورا از ياد خدا غافل مىكند ، بينديشد ، و اين از شرايط « خانه‌هاى ذكر » است ؛ خانه‌هايى كه خداوند مقام آنها را و الا ورفيع داشته و آنها را چراغدان نور خود قرار داده است . خداوند بعداز آيه معروف نور مىفرمايد :
( فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ * رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْع‌ٌعَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ
« 4 »
( 1 ) سوره شورى ، آيه 38 . ( 2 ) سوره انبياء ، آيه 73 . ( 3 ) سوره جمعه ، آيه 9 . ( 4 ) سوره نور ، آيات 37 - 36 .