احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ١٦٤
با بيمارى چگونه برخورد كنيم ؟
است . »
13 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« ليست الشكاية أن يقول الرجل : مرضت البارحة أو وعكت البارحة و لكن الشكاية أن يقول : بليت بما لم يبل به أحد
» « 1 »
« شكايت كردن اين نيست كه شخص بگويد : ديروز مريض يا كسل و ناخوش شدم بلكه شكايت اين است كه بگويد من به مرضىمبتلا شدم كه هيچ كس به آن مبتلا نشده است . »
14 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« يا حسن ، إذا نزلت بك نازلة فلا تشكها إلى أحد من أهل الخلاف و لكن اذكرها لبعض اخوانك فإنّك لن تعدم خصلة من خصال أربع : إمّا كفاية بمال ، وإمّا معونة بجاه ، أو دعوة تستجاب ، أو مشورة برأي
» « 2 »
« اى حسن ! اگر گرفتارى و مصيبتى براى تو پيش آمد ، به هيچ كس از مخالفين شكوه نكن ، ولىبه برخى از برادرانت ياد آورى كن حتماً با يكى از چهار چيز تو را كمك خواهد كرد : يا با مالش يا با جاه ومقامش يا با دعاى مستجابش و يابا نظر ومشورتش . »
15 - امام صادق‌عليه السلام فرمود :
« إنّ المشي للمريض نكس . إنّ أبيعليه السلام كان إذا اعتلّ جعل في ثوب فحمل لحاجته - يعني الوضوء - وذاك أنّه كان يقول : إنّ المشي للمريض‌نكس »
« 3 »
« راه رفتن براى مريض موجب عودت مرض مىشود . پدرم‌عليه السلام وقتى عليل وبيمار مىشد ، در جامه‌اى قرار داده مىشد ، و براىوضو گرفتن ، كسى ديگر حضرت را بر دوش حمل مىكرد ، زيرا آن حضرت مىفرمود : راه رفتن بيمار باعث بازگشت بيمارى اومىشود . »
16 - امام ابوالحسن موسى كاظم‌عليه السلام فرمود :
« إذا مرض أحدكم فليأذن للناس يدخلون عليه فإنّه ليس من أحد إلّا وله دعوة مستجابة »
« 4 »
« اگر كسى از شما بيمار شد ، به مردم اجازه دهد كه به عيادت او بيايند ، زيرا هيچ كسى نيست مگر اينكه يك دعاى مستجابىدارد . »
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 2 ، باب 5 ، ابواب الاحتضار ، ص 631 ، حديث 3 . ( 2 ) همان ، باب 6 ، حديث 2 . ( 3 ) همان ، باب 7 ، ص 632 ، حديث 1 . ( 4 ) همان ، باب 9 ، ص 633 ، حديث 1 .