احكام عبادات (فارسى) — الصفحة ١٢٦
احكام نفاس :
در قاعدگى باشد ، همان مقدار عادت را نفاس و بقيّه را استحاضه قرار دهد . امّا اگر عادت‌معيّنى نداشته باشد ، ده روز را نفاس و باقى را استحاضه قرار دهد .
7 - مبدء محاسبه ده روز نفاس از هنگام پايان يافتن زايمان است نه از هنگام شروع‌زايمان ، اگرچه حكم نفاس از حين شروع زايمان بر او جارى مىگردد . مثال اين مسأله جائىاست كه زايمان مدّت زيادى را دربرگيرد مثل اينكه سقط ، تكّه تكّه و با فاصله زمانى خارج‌شود .
8 - زنى كه دوقلو زايمان مىكند و در هنگام تولّد هريك از آنها خون مىبيند ، هر دو خون‌نفاس مستقلّ محسوب مىشود و در مدّت فاصله بين دو نفاس ، اگر جريان خون قطع شده‌باشد ، پاك حساب مىشود .
9 - اگر چند روز خون قطع شود ، سپس دوباره قبل‌از پايان ده روز خون ببيند و جمعاً از ده‌روز تجاوز نكند ، همگى نفاس محسوب مىشود مگر اينكه يقين پيدا كند كه خون ديگر است .
10 - بعداز قطع شدن خون نفاس بايد غسل كند و وظايف شرعى خود را بجا آورد حتّى اگرخون قبل‌از انقضاى ايام عادت قطع شده باشد .
11 - همه چيزهايى كه براى زن در روزهاى قاعدگى حرام است ، براى زن در حال نفاس‌نيز حرام مىباشد كه عبارتنداز :
الف - عبادات مشروط به طهارت مانند نماز و روزه و طواف و اعتكاف .
ب - دست زدن به نوشته قرآن و نامها و صفات خداوند و همچنين بنابر احوط نامهاىپيامبران و ائمّه‌عليهم السلام .
ج - قرائت آيات سجده واجب و بلكه بنابر احوط تلاوت سوره‌هاى سجده را نيز ترك كند .
د - توقّف در مساجد و گذاشتن چيزى در آن .
ه - عبور از مسجدالحرام و مسجد نبوى شريف .
و - نزديكى با زن در فرج هر چند با داخل كردن تا ختنه‌گاه و بدون بيرون آمدن منى باشد ، امّا ساير استمتاعات مانند بوسيدن و ملاعبه و غيره جايز است .
ز - بر شوهر مستحبّ است كه كفّاره بدهد اگر جماع كرده باشد و گفته شده كه كفّاره‌واجب است و اين قول احوط است .
ح - طلاق و ظهار زن نيز دراين حالت باطل است مگر با شرايطى كه در احكام طلاق گفته‌مىشود .
12 - غسل نفاس مانند غسل جنابت است و از وضو نيز كفايت مىكند .