اخلاص مند اخلاص كيش ( نامه هاى سيد على آقا قاضى "ره" به سيد محمدباقر قاضى طباطبائى "ره) (فارسى) — الصفحة ٦٠

نامه شماره 28

نامه شماره 28

نامه شماره 28

اين نامه نيز بدون تاريخ است

« جعلنىالله فداك . رفقا و اتراب « 1 » ترقيات نمودند و بنده حقير تنزل و تسافل ، لهذا مناسبات بسيار كم شده ، لكن از جناب مستطاب عالى به ترقى معنوى و بزرگى حقيقى آن چنان واثقم كه اعتقاد دارم به فقرا و ضعفا بيشتر توجه فرماييد و به اسعاف رغبات « 2 » آنها به نحو اكمل بپردازيد . خداوند عالميان اختيار فرموده در هر زمان جمعى براى عبوديت و عبادت و جماعتى ديگرى براى نفع مضطرين و اغاثه‌ملهوفين ، و : « آنكه اين هردو ندارد عدمش به ز وجود » « 3 » كمثلى و امثالى . به هر حال حضرتعالى در اصدار اجوبه عرايض حقير مسامحه نفرماييد ؛

از آن گناه كه نفعى رسد به غير چه باك . . . » « 4 »

( 1 ) - اتراب جمع ترب / هم‌رديفان و همسالان . ( 2 ) - اسعاف جمع سعف / رغبات : آرزوها / برآوردن حاجت‌ها . ( 3 ) - اشاره به بيتى از قصايد سعدى دارد كه : شرف نفس به جود است و كرامت به سجود * هر كه اين هر دو ندارد عدمش به ز وج - ود ( 4 ) - ناظر است به اين بيت معروف از حافظ : اگر شراب خورى جرعه‌اى فشان بر خاك * از آن گناه كه نفعى رسد به غي - ر چه باك و اشاره حافظ به مثل معروف عرب است كه : « وَللِارض مِن كَاس‌ِالكِرامِ نَصيبٌ » . ( پس از نوشيدن شراب ، قطراتى از آن را بر زمين مىريختند كه از مستىشان زمين نيز بىنصيب نماند ! ) ( ويراستار ) . .