مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — الصفحة ٩٣
لقمانْ حكيم بود ، نه پيامبر
قرآن مجيد ، كتاب بزرگ آسمانى ما نيز به اين حقيقت اشاره كرده ومىگويد :
« الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ؛ « 1 »
و كسانى كه براى ما [ با هوسها و ساير مشكلات ] بجنگند ، ما آنها را به راههاى خود هدايت مىكنيم . »
پيامبر اسلام فرموده است :
« مَنْ أخلَصَ للّهِ عزَّوجلَّ أرْبعِينَ صَباحاً جَرَتْ يَنابِيعُ الحِكْمَةِ مِنْ فَمِهِ وِلسَانِهِ . »
مرحوم مجلسى حديث را اين طور نقل كرده است :
« ما أخْلَصَ عَبْدٌللّهِ عزَّوجلَّ أرْبَعِينَ صَباحاً إلّاجَرَتْ يَنْابِيعُ الحِكْمَةِ منْ قَلْبِهِ علَى لِسانِهِ ؛ « 2 »
هر كس چهل روز ، خود را براى خدا پاك وخالص گرداند ، چشمه‌هاى علم ودانش از قلب او به سوى زبان او جارى خواهد شد . »
بنابراين هرگاه از روايات ياد شده استفاده شود كه لقمان مراتب علمى واخلاقى را از طريق بندگى حقيقى و ترك گناهان وفرمانبردارى به دست آورده ، نبايد تعجب كرد .
به علاوه ، وى از مجارى طبيعى نيز براى بالا بردن مراتب علمى خود بهره‌بردارى مىكرد ، چنان كه پيامبر اكرم فرمود : « وى مرد
( 1 ) . عنكبوت ( 29 ) آيهء 69 . ( 2 ) . بحارالانوار ، چاپ ايران ، ج 70 ، ص 249 .