مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — الصفحة ٣٩
3 . نشانه‌هاى نيكوكاران
وگامى به عقب مىنهند ؛ چنان كه مىفرمايد :
« وَلَقَدْ صَرَّفْنا فِى هذا القُرآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَما يَزِيدُهُمْ إِلّا نُفُوراً » « 1 » ؛
ما در اين قرآن به طور تفصيل دربارهء موضوعاتى سخن گفتيم ، ولى نسبت به مشركان جز دورى از حق نتيجه‌اى نمىبخشد .
از اين جهت ، قرآن پس از آن كه خود را شفا دهنده ومايهء رحمت براى گروه با ايمان مىداند ، صريحاً اعلام مىدارد كه گروه ظالم وستمگر از اين قرآن جز زيانْ بهره‌اى نمىبرند .
زيرا قرآن با دلايل روشن ، حجت را بر گروه‌هاى منحرف تمام كرده ، و زبان آنان را در روز رستاخيز مىبندد ؛ ديگر نمىتوانند بگويند : پروردگارا ما را معذور بدار و ما به وظايف وتكاليف خود جاهل ونادان بوديم ، بلكه به آنان خطاب مىشود :
« قالَ كَذ لِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَكَذ لِكَ اليَوْمَ تُنْسى . » « 2 »
خداوند به آنان مىگويد : آيات وپيامبران ما به سوى تو آمدند ، ولى تو آنها را به دست فراموشى سپردى وامروز نيز تو فراموش مىشوى .
خود قرآن بار ديگر اين حقيقت را به روشنترين وجه ، ضمن آيه‌اى بيان مىكند ومىفرمايد :
« يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَيَهْدِى بِهِ كَثِيراً وَما يُضِلُّ بِهِ إِلّا الفاسِقِينَ ؛ « 3 »
[ با مثلهاى ] قرآن گروهى گمراه وگروه زيادى هدايت مىشوند وجز
( 1 ) . همان ، آيهء 41 . ( 2 ) . طه ( 20 ) آيهء 126 . ( 3 ) . بقره ( 2 ) آيهء 26 .