نظام اخلاقى اسلام (تفسير سوره مباركه حجرات) (فارسى) — الصفحة ٩٣

اتحاد در پرتو ايمان

از خاكستر درآورد .

و به قول شاعر :

غرض ز انجمن و اجتماع جمع قواست * چرا كه قطره چو شد متصل به هم ، درياست

ز قطره هيچ نيايد ، ولى چو دريا گشت * هر آنچه نفع تصور كنى در او ، آنجاست

ز قطره ماهى پيدا نمىشود هرگز * محيط باشد كزوى نهنگ خواهد ساخت

ز گندمى نتوان پخت نان و قوت نمود * چو گشت خرمن و خروار ، وقت برگ و نواست

ز فرد فرد محالست كارهاى بزرگ * ولى ز جمع توان خواست هر چه خواهى خواست

بلى چو مورچگان را وفاق دست دهد * به قول شيخ ، هژبر ژيان اسير و فناست

ولى چو تفرقه اندر ميان جمع افتد * همان حكايت صوفى و سيد و ملاست

نه تنها بايد از نيروى جسمانى افراد استفاده نمود و همه را در نقطه‌اى متمركز ساخت ، بلكه بايد هميشه به يارى تفكر جمعى و مشورت و گردهمايى و تبادل نظر ، مشكلات بزرگ را از ميان برداشت . قرآن مجيد ، مشاوره و تبادل نظر را يكى از صفات برجستهء افراد باايمان مىداند و مىفرمايد : « وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ