نظام اخلاقى اسلام (تفسير سوره مباركه حجرات) (فارسى) — الصفحة ٥٨
وليد نماز صبح را چهار ركعت مىخواند
وليد نماز صبح را چهار ركعت مىخواند
وليد نماز صبح را چهار ركعت مىخواند
استانداران وقت همواره امامت نماز جماعت را در مسجد به عهده مىگرفتند ؛ شبى وليد شراب زيادى خورده بود و در همان حالت مستى به مسجد آمد و نماز صبح را چهار ركعت خواند و به جاى ذكر ركوع و سجود ، مىگفت : « اشربى و اسقينى ! ؛ معشوقهء من ! مى بنوش و مرا نيز سيراب كن ! » و به آواز بلند ، اين شعر را كه حاكى از عشق سوزان وى به زنى به نام رباب بود ، مىخواند :
علق القلب الربابا * بعد ما شابت و شابا
او پس از نماز ، رو به مردم كرد و گفت : اگر مايل باشيد ، چند ركعت ديگر نيز بر ركعات قبل بيفزايم ! در اين حالت ، تهوعى كه ناشى از زياده‌روى در خوردن مشروب بود به وى دست داد و محراب و مسجد و منبر را آلوده ساخت .
در اين لحظه ، ابو زينب و جندب بن زهير ازدى ، انگشتر وليد را كه تمام اسناد و دفاتر به وسيله آن مهر و امضا مىشد ، از انگشت او درآوردند و او متوجه اين امر نشد و عبد اللّه بن مسعود به پا خاست و از استاندار و خليفه وقت سخت انتقاد نمود و چهار نفر از شخصيتهاى بزرگ كوفه در حالى كه انگشتر والى را در دست داشتند ، رهسپار مدينه شدند و خليفه را از جريان آگاه ساختند ، ولى خليفه به سخنان و شهادت آنها وقعى نگذاشت و آنان را تهديد كرد .
آنان پيش عايشه كه در امور سياسى نيز مداخله مىكرد ، رفتند و او را