نظام اخلاقى اسلام (تفسير سوره مباركه حجرات) (فارسى) — الصفحة ١٦٨

16 اسلام و ايمان در قرآن

هستم كه نسبت به او خاضعم » .

7 . « لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ ؛ « 1 »

خدايى جز آنكه بنى اسرائيل به او ايمان آورده‌اند نيست و من از تسليم‌شدگان ( خداى جهان ) هستم » .

دقت در اين آيات حاكى از آن است كه منظور از « اسلام » - با تمام مشتقاتى كه دارد - همان خضوع در برابر خدا و اعراض از هر نوع شرك و دوبينى است .

از آنجا كه يگانه‌پرستى و ترك هر نوع شرك و توجه به مصنوع ، پايهء تمام آيينهاى آسمانى است ، ازاين‌رو ، از روز نخست براى بشر ، بيش از يك آيين نيامده و آن هم اسلام است ، چنان‌كه مىفرمايد :

8 . « إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ ؛ « 2 »

آيين ( حق ) در پيشگاه خداوند همان اسلام است » .

9 . « وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ ؛ « 3 »

هركس جز اسلام از آيين ديگرى پيروى كند ، از او پذيرفته نمىشود . »

آنجا كه قرآن مىخواهد پيروان انجيل و تورات را براى يك هدف مشترك دعوت كند ، همه را به اسلام دعوت مىكند و حقيقت اسلام را عبارت از آن مىداند كه گرد شرك و بشرپرستى نگردند ،

( 1 ) . يونس ( 10 ) آيهء 90 . ( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 19 . ( 3 ) . همان ، آيهء 85 .