اخلاق در اداره (فارسى) — الصفحة ٨٧

اهميت خودورزى و احتياط در مديريت

خود را آشكار مكنيد . . .

البته مفهوم آيه اين نيست كه زن مطلقاً بيرون نيايد و كمالات را براى خود كسب نكند . بىشك مىدانيم كه تحصيل زنان و دختران در مدرسه و دانشگاه و يا ضرورت‌هاى شغلى ديگر مانند طبابت ، معلمى ، پرستارى و مشاغلى از اين قبيل ، لازمه‌اش آن است كه زن از خانه بيرون آيد . آن چه در قرآن مورد نهى واقع شده ، رفت و آمدهاى بىجا و تفريح‌هاى بىمورد است . درباره نگاه كردن مىفرمايد :

« و قل للمومنين يغضوا من ابصارهم . . . » ؛ « 1 » [

اى پيامبر ] به مردان با ايمان بگو چشمان خود را از نگاه به نامحرم بپوشانند . اگر انسان احتمال دهد كه نگاهش منجر به فساد مىشود بايد نظر نكند ، مىفرمايد اگر نگاه شهوت‌انگيز نبوده و موجب فساد هم نباشد باز هم بيش از اندازه نبايد نگاه كرد .

اين كه قرآن مىفرمايد مرد از زن نامرحم و زن از مرد نامحرم چشم بپوشند و به يكديگر نظر نكنند ، دو معنا در آن هست :

الف - نگاهت را كنترل كرده و به اندازه ضرورت نظر كن ؛

ب - سر به زير باش و به زن نگاه نكن و چشم‌هايت را به چشمان زن نينداز .

در هر حال خداوند مىفرمايد : نظر كردن مرد و زن نامحرم به يكديگر بايد به اندازه ضرورت بوده و از روى شهوت و ريبه نباشد .

مطلب ديگرى كه در قرآن آمده درباره حرف زدن زن است كه زن در حرف زدن بايد با احتياط باشد و خود را كنترل نمايد و صدايش را نازك ،

( 1 ) - نور ( 24 ) آيه 30 .