اخلاق در اداره (فارسى) — الصفحة ١٣٩
جبران كوتاهى و گناه ( توبه )
و چون كسانى كه به آيات ما ايمان دارند نزد تو آيند ، بگو : درود بر شم . در آيه ديگر مىفرمايد : گناه هرچه بزرگ و زياد باشد باتوبه از بين رفته و آمرزيده مىشود :
« قل يا عبادي الذين اسرفوا علي انفسهم لا تفنطوا من رحمه الله ان الله يغفر الذنوب جميعاً » ؛ « 1 » اى بندگان گنه‌كار من كه بر نفس خويش اسراف كرديد ، از رحمت من مايوس نشويد ، توبه كنيد ، اگر توبه كنيد تمام گناهان شما را مىآمرزم .
پيامبر ( ص ) در ذيل همين آيه مىفرمايد :
التائب من الذنب كمن لا ذنب له ؛ « 2 »
آن كه از گناهانش توبه كند گويى اصلًا گناه نكرده است .
بچه وقتى به دنيا مىآيد چطور پاك است ، انسانى هم كه توبه كند از جهت پاكى مثل همان بچه‌اى است كه به دنيا مىآيد و ديگر هيچ اثرى از گناهان گذشته‌اش باقى نمىماند .
همانطور كه بالاترين و با فضيلت‌ترين عمل در اسلام توبه است ، بالاترين گناه نيز ياس و نااميدى از رحمت پروردگار است . اگر كسى بگويد ديگر كار ما گذشته است و به قول عوام « آب كه از سر گذشت چه يك نى و چه صد نى » ، اين حالت و بينش از هر گناهى بزرگتر است ، هر گناهى را كه شما فرض كنيد بالاتر از ياس از رحمت خدا نيست . قرآن مىفرمايد :
« فلا تياسوا من روح الله انه لا يياس من روح الله الا القوم الكافرون » ؛ « 3 »
( 1 ) - زمر ( 39 ) آيه 53 . ( 2 ) - وسائل الشيعه . ج 11 ، ص 358 ، ح 8 . ( 3 ) - يوسف ( 12 ) آيه 87 .