عصاره دين (فارسى) — الصفحة ٨٠

احكام حج

عملى كه مىتواند به وسيلهء صندلى چرخدار و نظاير آن ، خودش انجام دهد و در ساير اعمال نايب بگيرد و براى وقوفين بايد او را به مشعر و عرفات ببرند و سپس تقصير نمايند و حجّ او صحيح است . ولى اگر بردن او به عرفات و مشعر ممكن نباشد ، حجّ وى مبدّل به عمرهء مفرده مىشود .

مسأله 293 كسى كه نياز به خانهء مسكونى يا لوازم زندگى يا ازدواج و مانند اين‌ها دارد و يا فرزندان او نياز به ازدواج دارند ، اگر با صرف پول‌در حج ، نمىتواند رفع نياز كند ، حج بر او واجب نيست و مىتواند پول حج را در اين‌گونه موارد صرف نمايد .

مسأله 294 كسى كه واجب‌الحج نيست ، ولى خود را به مكّه مىرساند ، نظير روحانى ، پزشك يا خدمهء كاروان ، اگر در برگشت بتواند خود و زن و بچّه را اداره كند ، حج بر او واجب مىشود و بايد اعمال آن را به جا آورد .

مسأله 295 اگر كسى پول رفت و برگشت حج را نداشته باشد ولى كس ديگرى پول حج را به او ببخشد يا او را به حج بفرستد و مخارج زن و فرزندان او را نيز در اين مدّت بپردازد ، حج بر او واجب مىشود و بايد به جا آورد ، مگر عذر موجّهى داشته باشد . به چنين حجّى ، حجّ بذلى گفته مىشود و كفايت از حجّ واجب مىكند .

مسأله 296 كسى كه به‌نيابت ديگرى به حج رفته است ، مىتواند عمرهء مفرده و طواف براى خود و ديگران به جا آورد .

مسأله 297 انسان مىتواند در حجّ استحبابى و عمره ، ديگران را شريك كند و براى خود و ديگران به جا آورد .