عصاره دين (فارسى) — الصفحة ٦٩

روزه

مسأله 242 اگر كثيرالسّفر براى كار ديگرى ، مثل زيارت يا حجّ يا تفريح مسافرت كند ، بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 243 مسافر مىتواند در تمام شهر مكّه و شهر مدينه و شهر كربلا و شهر كوفه ، نماز خود را تمام بخواند . و جايى كه اوّل جزو اين شهرها نبوده و بعد افزوده شده يا در آينده مىشود نيز همين حكم را دارد .

مسأله 244 اگر مسافر در اثر ندانستن مسأله نماز خود را در سفر تمام بخواند ، نمازش صحيح است . ولى اگر مىدانسته و فراموش كرده ، بايد اعاده كند ، امّا اگر وقت گذشته قضا ندارد .

مسأله 245 اگر كسى بخواهد نمازى كه در وطن نخوانده است را در سفر قضا كند ، بايد تمام بخواند . چنانچه اگر نماز شكستهء مسافر در سفر قضا شد ، قضاى آن در سفر و در وطن شكسته است .

مسأله 246 مسافر مىتواند در سفر ، روزهء مستحب بگيرد و نيازى به قصدِ ده روز يا نذر هم ندارد .

روزه

روزه

مسأله 247 روزه كه در ماه مبارك رمضان واجب است ، آن است كه انسان با نيّت روزه گرفتن ، از چيزهايى كه روزه را باطل مىكند پرهيزكند . و نيت يعنى توجّه به عمل براى اطاعت فرمان خدا ، و لازم نيست به زبان جارى شود يا از قلب بگذرد .