عصاره دين (فارسى) — الصفحة ١٨٢

خاتميّت پيامبر اكرم ( ص )

به منطقه و نه افراد خاصى اختصاص دارد و نه براى زمان خاصى مبعوث به رسالت شده است . اين موضوع اساسى در آياتى از قرآن كريم و نيز در برخى از روايات متواتر كه از پيامبر گرامى ( ص ) نقل شده است ، به صراحت بيان گرديده و ترديدى در آن وجود ندارد .

مَا كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ « 1 »

محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست ، ولى فرستادهء خدا و خاتم پيامبران است .

« أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَي إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي » « 2 »

[ يا على ] تو نسبت به من مانند هارون هستى نسبت به موسى ، مگر آنكه بعد از من پيامبرى نخواهد بود

سرّ خاتميت در اين است كه بعثت پيامبر بعدى يا بايد به دليل نقص دين قبلى باشد ، يا اينكه دين قبلى نتواند جامعهء بعد را اداره كند ، يا دستورات پيامبر قبلى نابود و يا تحرف شده باشد . از آنجا كه هيچ‌يك از دلايل ذكر شده در مورد دين اسلام و پيامبر خاتم ( ص ) قابل تصوّر نيست ، پس علاوه بر اينكه وجهى براى وجود پيامبر بعدى نيست ، بلكه آمدن او بيهوده است و با حكمت بارىتعالى منافات دارد . اسلام دينى فطرى است و به همين دليل هم ابدى است و چون ابدى است ، تا ابد پاسخگوى همهء احتياجات بشرى خواهد بود .

( 1 ) . احزاب / 40 ( 2 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 106