عصاره دين (فارسى) — الصفحة ١٤٤

آزار و اذيّت

آزار و اذيّت

آزار و اذيّت

مسأله 1 هرگونه گفتار و كردارى كه موجب آزار و اذيت‌باشد و موجب رنجش خاطر ديگران يا آبروريزى گردد ، حرام‌است . حتّى آزار حيوانات يا شكار آن‌ها براىتفريح‌و سرگرمىحرام‌است . ولى اگر در آزار حيوانات ، بلكه كشتن آنها داعى عقلائى باشد ، جايز است ، چنانچه شكار آنها براى استفاده از آنها جايز است .

اتراف ، تبذير و اسراف

مسأله 2 « اتراف » ، يعنى فرو رفتن در مشتهيات نفس از راه حرام و « تبذير » ، يعنى به هدر دادن نعم الهى نظير نابود كردن مال و عمر و آبرو و مانند اينها ، و هر دو حرام است . و « اسراف » ، به معناى فرو رفتن در مشتهيات نفس از راه حلال ، گرچه حرام نيست ، ولى محال است كه مسرف بتواند به كمال انسانى برسد .

مسأله 3 تهيهء خلاف شأن خانه يا لوازم زندگى ، كه به آن تجملگرائى هم گفته مىشود ، اسراف است و خمس دارد . همچنين مترف و مبذّر بايد خمس آنچه را اتراف و تبذير نموده‌اند بدهند .

احتكار

مسأله 4 احتكار به اين معنا كه چيزى را كه امّت اسلامى به آن احتياج دارند ، نگاه دارد و آن را در معرض فروش قرار ندهد ، حرام است . نظير نگاهدارى چيزى براى اين كه بازار