حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى) — الصفحة ٣٧٥

مقام علمى على عليه السلام

گفت : اين سخن بىدينان است . از من دور شو و گرنه دستور قتل تو را مىدهم . دانشمند يهودى از اين برخورد تعجب كرد و مسخره‌كنان از كنار ابوبكر دور شد .

در بيرون با اميرالمؤمنين ، على عليه السلام مواجه شده ، حضرت فرمود :

يهودى ! از سؤالى كه كردى و جوابى كه شنيدى آگاهم ؛ ولى من ، در پاسخ تو مىگويم : خداى با عزت و جلالت ، مكان را خلق فرموده ، پس چگونه مكان كه مخلوق است مكانِ او خواهد بود ؟ و خدا بزرگ‌تر از آن است كه مكان ، او را احاطه كند ، خدا در تمام مكان‌ها بدون تماس و بدون مجاورت و كنار قرار گرفتن ، وجود دارد ، خدا احاطهء علمى به تمام آنچه در مكانهاست دارد و هيچ موجودى از تدبير خدا بيرون نيست .

اگر من در بعضى كتاب‌هاى شما بر آنچه كه در بالا گفتم تأييد بياورم ، ايمان مىآورى ؟

گفت : آرى . فرمود : آيا در بعضى از كتاب‌هاى شما نيامده كه روزى موسى بن عمران عليه السلام نشسته بود ، فرشته‌اى از مشرق آمد . موسى عليه السلام به او فرمود : از كجا مىآيى ؟ در پاسخ گفت : از نزد خدا . سپس فرشته‌اى ديگر از مغرب آمد فرمود : از كجا مىآيى ؟ گفت : از نزد خدا . سپس فرشتهء ديگرى آمد و گفت : من از آسمان هفتم از نزد خدا مىآيم . فرشتهء ديگرى آمد و گفت : من در طبقهء هفتم زمين از نزد خدا مىآيم . موسى عليه السلام فرمود : منزه و پاك است خدايى كه هيچ مكانى از او خالى نيست و هيچ مكانى به او نزديك‌تر از مكانى ديگر نيست .

گفت : شهادت مىدهم كه پاسخ واقعى سؤال ، اين است و شما سزاوار