حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى) — الصفحة ٢١٣

توضيح مفردات

ثَبَج : وسط هر چيز و عمدهء آن ، ميان پشت و كتف .

أكظام : جمع « كَظَم » ، گلو ، دهان ، راه تنفس .

ينكت : از « نكت » ، به رو انداختن و به سر در افكندن .

طَعَنه فَنكَته : به او شمشير زد و به سر در افكند .

الهامّ : جمع « هامّة » ، سرها ، كنايه از بزرگان قوم .

انهزام : شكست خورد .

وَلّوا الدبر : پشت گرداندند ، كنايه از شكست .

تفرى الليل عن صبحه : شب صبح را شكافت .

أَسْفَرَ : روشن شد .

محض : خالص .

شقاشق : جمع « شِقْشِقَة » آنچه شتر مست از دهان بيرون كند ، كنايه از سخنورى .

طاح : هلاك شد .

وشيظ : مردمان پست و فرومايه . در مقابل « وسيط » يعنى شريف .

انحلّت : گشوده شد .

عُقَد : جمع « عقده » ، گره‌ها .

شقاق : مخالفت و عناد .

فُهتُم : به زبان آوريد .

كلمة الإخلاص : جملهء لا إله الااللّه .

نَفَرٌ : مردم ( كمتر از ده نفر ) .

بيض : جمع « ابيض » ، سفيدپوستان .