روزه، سلوك پرهيزكاران (فارسى) — الصفحة ٢٢
روزهء حقيقى
گفتند : جلاىآن به چيست ؟ حضرت فرمودند :
قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ وَ ذِكْرُ الْمَوْتِ « 1 »
ياد مرگ و خواندن قرآن .
روزهء حقيقى
روزهء حقيقى
از نظر قرآن قبولىاعمال بندگان مشروط به وجود خلوص در آن‌هاست . عملىكه به انگيزهء تقرب به خداوند انجام شود ، اگر با خلوص همراه باشد ، پذيرفته است . خداوند در قرآن كريم مىفرمايد :
يَا أيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتُبطِلُوا صَدَقَاتِكُم بِالمَنِّ وَ الاذَى كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَ لَايُؤمِنُ بِاللهِ وَ اليَومِ الآخِرِ « 2 » اىكسانىكه ايمان آورده‌ايد ، صدقه‌هاىخويش را با منّت نهادن و آزار رسانيدن باطل نكنيد ، مانند كسىكه اموال را از روىريا و خودنمايىانفاق مىكند و به خداوند و روز قيامت ايمان ندارد .
قرآن در اين آيهء كريمه هشدار مىدهد كه خدمت‌هاىخود را با منّت باطل نكنيد و در اعمال خود ريا و تظاهر نداشته باشيد . اگر تظاهر و خودنمايىدر عملىباشد ، علاوه بر آنكه آن عمل باطل است ، گناه آن در حد كفر به خداوند و بىايمانىنسبت به جهان آخرت است . بنابراين ، چنانچه در روزه خلوص وجود نداشته باشد ، جز تشنگىو گرسنگىفايده‌اى براى روزه‌دار نخواهد داشت . اگر شخصىبراىستايش مردم و خودنمايىو ريا روزه بگيرد ، روزهء او نه تنها باطل
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 104 . ( 2 ) . بقره / 264 .