روزه، سلوك پرهيزكاران (فارسى) — الصفحة ١٤٧
روزه بيماران و ناتوانان
سؤال 253 اگر پزشك منعىبراىروزهء بيمار نداند ، ولىخود بيمار روزه را براىخود مضر بداند ، آيا مىتواند روزه نگيرد ؟
* اگر بداند ضرر دارد ، مىتواند روزه نگيرد .
سؤال 254 آيا احتمال ضرر براىروزه‌دار و خوف از ضرر احتمالىموجب ساقط شدن روزه از انسان مىشود يا اينكه حتماً بايد يقين كند ؟
* اگر دكتر متدين و متخصّص تشخيص دهد كه نبايد روزه بگيرد ، نبايد روزه بگيرد .
سؤال 255 روزه‌اىكه پزشك انسان را از آن منع مىكند ، آيا فقط قضا دارد يا كفاره هم دارد ؟
* فقط قضا دارد و اگر تا ماه رمضان بعدىنتوانست قضا كند ، در صورت تمكّن بايد براىهر روزه معادل 750 گرم گندم يا پول آن را به فقير بدهد .
سؤال 256 دخترىپس از گذشت چند سال از سن تكليفش فهميده است در زمانىكه تازه به بلوغ رسيده بوده ، تعدادىاز روزه‌هايش را نگرفته و تعداد آن روزه‌ها را هم نمىداند . همچنين به خاطر ندارد آيا روزه خوردن او عمدىبوده يا به خاطر ضعف و يا عذر ديگرىبوده است . در اين صورت ، اكنون از نظر قضا و كفاره چه وظيفه‌اىدارد ؟
* قضا دارد و در صورت تمكّن مالى بايد به ازاى هر روزه 750 گرم گندم يا پول آن را كفاره بدهد .
سؤال 257 كسى كه به واسطة پيرى نمىتواند روزه بگيرد و بعداً هم نمىتواند