روزه، سلوك پرهيزكاران (فارسى) — الصفحة ١٤٢
* مسافرت حرام
سؤال 229 كسى كه به مسافرتى مىرود كه حرام نيست ، ولى در سفر از لوازم حرام بهره مىگيرد ؛ مثلًا با وسيلة نقلية دولتى و بدون اجازة مسئول مىرود و يا با پول غصبى و حرام سفر مىكند ، در اين صورت سفر او حكم سفر معصيت دارد و بايد نماز خود را تمام بخواند و روزه‌اش را بگيرد يا خير ؟
* حكم سفر معصيت را ندارد .
سؤال 230 كسى كه به قصد ماهىگيرى سفر مىكند ، تكليف نماز و روزهء او در حالات زير چيست ؟
الف : ماهىگيرى شغل او باشد .
ب : ماهىگيرى شغل او نباشد ، ولى قصد دارد با فروش ماهىها درآمد كسب كند .
ج : براى اينكه خود و اطرافيان ماهى بخورند ، مىخواهد ماهى بگيرد .
د : قصد او صرفاً فقط تفريح باشد و از ماهىگيرى لذت ببرد .
* در مورد آخر كار حرام است ، ولى در همه موارد اگر مسافرت او به اندازة چهار فرسخ به بالا است ، بايد نماز را شكسته بخواند و روزه را افطار كند .
سؤال 231 كسى كه به قصد شكار غير از ماهىگيرى به سفر كمتر از ده روز برود ، حكم نماز و روزه‌هايش چيست ؟
* اگر صرفاً براىلهو و خوشگذرانىباشد ، كار او حرام است ، ولى نماز او شكسته است و روزه را بايد افطار كند .