معاد در قرآن (فارسى) — الصفحة ٦٦

حكايت عزير پيامبر

معاد جسمانى از نظر آيات و روايات

درآيه هاى 259 تا 260 سوره بقره در مورد « عزير » « 1 » پيغمبر و حضرت ابراهيم ( ع ) دو حكايت وارد شده است .

حكايت عزير پيامبر

عزير ازبندگان شايسته خداوند و مردى صالح و داراى مقام نبوت بود وى روزى از خانه خود به مقصد دورى بيرون آمد . در بين راه به قريه اى رسيد كه در اثر حوادث طبيعى ويران شده و استخوانهاى پوسيده و بدنهاى متلاشى شده اهل آن در معرض ديد عابرين بود .

« عزير » در اين قريه درنگى كرد و بعد از تامل و تفكر در وضع اسفناك قريه با تعجب اين سوال در ذهنش نقش بست و چنين به زبان آورد :

اني يحيي هذه الله بعد موتها .

او از مشاهده بدن هاى متلاشى شده ، در واقع دو سوال برايش مطرح شده بود :

اول - زنده كردن آنها پس از مدت طولانى ، كه از مرگشان مى گذشت ، كارى بسيار بزرگ ومهم است .

دوم - چگونه اين اندام متلاشى شده و استخوانها ى پوسيده و بدنهاى پاره پاره به صورت نخستين خود در خواهد آمد ؟

( 1 ) . بنا بر آنچه در روايت آمده است « عَزير » و « عُزير » دو برادرند كه هر دو پيغمر بودند .