معاد در قرآن (فارسى) — الصفحة ٢٢٧
رضوان الهي
مىشود ، قرآن مىفرمايد :
وجوه يومئذ ناضره الى ربها ناظره . « 1 »
آن روز ، رخسار طايفهاى از شادى برافروخته و نورانى است و به چشم قلب جمال حق را مشاهده كنند .
عبارت « الى ربها » جار و مجرور است و تقدمش دلالت بر حصر مىكند ، يعنى عدهاى هستند كه كارشان دربهشت تنها مشاهدهء جمال جميل حق جل و علا است . آنها تنها به سوى وجهالله نظر دارند و لذتشان دربهشت ، مشاهدهء وجهالله است .
اينكه در روايات مىخوانيم « شهيد نظر به وجه خدا دارد » بدان معنا است كه شهيدان مصداق ايهء شريف هستند كه فرموده است :
يا ايتها النفس المطمئنه ارجعي الى ربك راضيه مرضيه فادخلي في عبادي و ادخلي جنتي . « 2 »
در روايت معراج منقول است كه رسول خدا ( ص ) از خداوند سؤال مىكند ، اينها چه كسانىاند خطاب مىشود : المسجونون يعنى ، زندان شدگانند .
سپس دربارهء مسجونون اينطور بيان مىفرمايد :
الذين سجنوا السنتهم من فضول الكلام و بطونهم من فضول
( 1 ) . سورهء قيامت ، آيات 22 و 23 . ( 2 ) . سورهء فجر ، آيات 26 تا 30 .