معاد در قرآن (فارسى) — الصفحة ٢١٨

طعام دوزخيان

و طعامى غير از چرك و خون ، يعنى غسلين ، « 1 » نصيبش نيست .

هم‌چنين در سورهء واقع مىخوانيم :

لاكلون من شجر من زقوم فما لئون منها البطون فشاربون عليه من الحميم فشاربون شرب الهيم ، هذا نزلهم يوم الدين . « 2 »

اهل دوزخ از درخت زقوم تلخ جهنم خواهند خورد . تا آن كه شكم‌هاى خود را از آن پرسازند . آنگاه ، همه از آب گرم دوزخ مىآشامند ، اين طعام و شراب كافران در روز جزا است .

دوزخيان ، از فرط گرسنگى و تشنگى شديد ، چونان شتر تشنه با وله بسيار از « آب حميم » مىخورند ولى اين آب ، وجودشان را ذوب مىكند و پس از هر بار ذوب شدن ، دوباره زنده مىشوند تا عذاب ببينند .

عطش و جوع آنها ، ناشى از جوع شهوت ، رياست طلبى ، خودمحورى ، شخصيت كاذب پيدا كردن ، به دنبال عيب ديگران بودن ، شخصيت آنها را كوبيدن و . . . است . يعنى كسانى كه در دنيا بر گناه اصرار مىورزند ، در دوزخ به مرض جوع گرفتار آيند و از : حميم » و « زقوم » كه از پيش براى خود فرستاده‌اند خواهند خورد ، ولى عطش و جوع آنها نه تنها فروكش نمىكند ، بلكه شديدتر مىشود .

آنچه رفت ، تنها درونمائى بسيار ضعيف از دوزخ است . با

( 1 ) . غسلين را به چرك و خون معنى كرده‌اند . ( 2 ) . سورهء واقعه ، آيات 52 - 56 .