هزار و يك نكته (فارسى) — الصفحة ٣٠٢

نكته 537

شيخ مهنه بود در قبض عظيم * شد بصحرا ديده پر خون دل دو نيم

ديد پير روستاييرا ز دور * گاو مىبست و از او ميريخت نور

شيخ سوى او شد و كردش سلام * شرح داد آن حال قبض خود تمام

پير چون بشنيد گفت اى بو سعيد * از فرود فرش تا عرش مجيد

گر كنند اين جمله پر ارزن تمام * نى به يك كرت به صد كرت مدام

وربود مرغى كه چيند آشكار * دانهء ارزن بسى سال هزار

ور ز بعد آنكه تا چندين زمان * مرغ صد باره بپرد از جهان

از درش بويى نيابد جان هنوز * بو سعيدا زود باشد آن هنوز

طالبان را صبر مىبايد بسى * طالب صابر نباشد هر كسى

تا طلب در اندرون نايد پديد * مشك در نافه ز خون نايد پديد

از درون نى چون طلب بيرون رود * گر همه گردون بود در خون رود

هر كه را نبود طلب مردار او است * زنده نبود صورت ديوار او است

هر كه را نبود طلب حيران بود * حاش لله صورت بيجان بود