هزار و يك نكته (فارسى) — الصفحة ٢٧٠

مكتوب جناب مير داماد به يكى از اهل عصرش

شرح حال شيخ قدس سره ، بخصوص برخى از اشعارش حاكى است كه مورد طعن و ايذاء و جرح لسان امثال گروه ياد شده قرار گرفته است چنان كه ابن ابى اصيبعة در كتاب عيون الانباء فى طبقات الاطباء ( ج 2 ص 22 ط بيروت ) اين ابيات را از شيخ نقل كرده است :

عجبا لقوم يحسدون فضائلى * ما بين غيابى الى عذالى

عتبوا على فضلى و ذموا حكمتى * و استوحشوا من نقصهم و كمالى

انى و كيدهم و ما عتبوا به * كالطود يحقر نطحة الاوعال

و اذا الفتى عرف الرشاد لنفسه * هانت عليه ملامة الجهال

ترجمه : عجب از گروهى كه بدخواه فضائل منند ، مرا عيب و نكوهش مىكنند .

بر فضل من خشم مىگيرند و حكمت مرا مذمت مى - كنند ، از نقص خود در وحشتند و از كمال من .

همانا كه مثل من در برابر بدسگالى و خشم آنان ، مثل آن كوه بزرگى است كه شاخ زدن بزهاى كوهى را ناچيز ميشمارد .

هرگاه جوانمرد نيكو خوى رشاد خويش را شناخت ، سرزنش نادانان بر وى سبك مىشود .

مكتوب جناب مير داماد به يكى از اهل عصرش

مكتوب جناب مير داماد به يكى از اهل عصرش

بىلطف نيست كه بمناسبت پيش آمدن سخن ، مكتوب جناب مير داماد - قدس سره - به يكى از أهل يا نااهل زمانش عنوان شود . اين نامه در فوائد رضويه مرحوم محدث قمى نيز نقل شده است ( ص 422 ) . و صورتش اين است :