مناسك حج وعمره ( فارسي ) — الصفحة ٧٥

كفارات شكار

صورتي كه كشتن به جهت دفع اذيت باشد كفاره ندارد .

( 194 ) : در راهى كه ملخ زياد است ، بايستى محرم راه خود را

كج كند كه آن را نكشد . واگر نتواند اين كار را بكند كه خواه

ناخواه ملخ پايمال شود در صورتي كه متعمد نباشد ، مانعى ندارد .

( 195 ) : اگر جماعتى در كشتن شكارى شركت كردند بر هر يك

كفاره مستقلى هست .

( 196 ) : محرمى كه شكارى كرده وآن را بخورد بنابر احتياط

واجب بايد دو كفاره دهد ، بلكه دو كفاره وقيمت آن را بدهد .

( 197 ) : كسى كه شكارى همراه دارد وداخل حرم شود بايد آن

را رها كند واگر رها نكرد تا اين كه شكار مرد بايد كفاره بدهد .

بلكه بنابر احتياط لازم چنانچه قبل از احرام شكار كرده به مجرد

محرم شدن بايد شكار را رها كند ، هر چند داخل حرم نشده باشد .

( 198 ) : در وجوب كفاره براي كشتن شكار وخوردنش ، فرقى

نيست بين اين كه عمدا باشد يا سهوا ، بلكه اگر حكم را هم

نمىدانسته بايد كفاره بدهد . ولى اگر چند نفر شريك باشند در

شكار بدون تعمد ، يك كفاره كفايت مىكند ، ولى در صورت عمد

بر هر كدام يك كفاره واجب است .

( 199 ) : به تكرار شكار كفاره نيز مكرر مى شود ، خواه شكار از