اسرار حج (فارسى) — الصفحة ٣٨
حركت به سوى عرفات
عرفه ؛ يعنى اعتراف بندگان در پيشگاه حق .
« وَ اعْتَرِفْ بِالْخَطايا بِعَرَفات »
« 1 » « و در عرفات به گناهان خويش اعتراف كن . »
عرفه ؛ يعنى كسب معرفت ، معرفت مبدأ و معاد و تجديد عهد با توحيد ؛
« وَ جَدِّدْ عَهْدَكَ عِنْدَاللَّهِ بِوَحْدانِيَّتِهِ »
« 2 » « و در عرفات ، عهد خود به وحدانيت خداوند را نزد او تجديد كن . »
معرفت نبوّت و ولايت ، معرفت آفاق و انفس ، معرفت ربط آنها با خدا ، ( ربط حادث با قديم ) معرفت قيّوميّت حقّ و فقر محض خلق ، و به عبارت رساتر ، معرفت به اين كه :
« لَيْسَ فِى الدَّارِ غَيْرُهُ دَيَّار »
« در خانه ، غير از خداى ، خانه نشينى نيست »
عرفه ؛ يعنى ديارى كه انسان سالك مىتواند با توجّه و تضرّع و دعا و توسّل مخصوصاً به حضرت ولىّ عصر ( عزوجل ) كه
( 1 ) 1 . مصباح الشريعه ، باب 22 ( 2 ) 2 . همان