اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — الصفحة ٨٦

4 - 7 امامت حضرت مهدى ( ارواحنافداه )

فَلَبثَ فيهمْ الْفَ سَنَة الّا خَمْسينَ عاماً « 1 » پس در ميان آنان نهصد و پنجاه سال درنگ كرد .

آيا آصف بن برخيا كه قطره‌اى از علم قرآن شريف را داشت ، از نظر قرآن نتوانست به يك چشم بر هم زدن تخت بلقيس را از يمن به شام بياورد ؟

قالَ الَّذى عنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكتاب انَا آتيكَ به قَبْلَ انْ يَرْتَدَّ الَيْكَ طَرْفُكَ « 2 » كسى كه دانشى از كتاب داشت گفت : پيش از آنكه چشم بر هم زنى ، آن را نزد تو خواهم آورد .

اين گونه آيات كه نظير آن در قرآن فراوان است ، به ما مىگويد آن خدايى كه عيسى ( ع ) را به دنيا آورد و واداشت با مردم سخن بگويد ، بلكه او را پيامبر به دنيا آورد و به او سعهء صدر ، وسعت علم ، گستردگى قدرت و بالاخره سعهء وجودى عطا فرمود ، قدرت دارد كه به ولىّ خود نيز قدرت تكلّم دهد ، او را مخفى كند و تا عمر دارد او را از نظر علم ، قدرت ، فضيلت و بالاخره از نظر سعهء وجودى حفظ فرمايد . آن خدايى كه آدم ( ع ) را آفريد و اسماء را به او تعليم داد ، قدرت دارد كه ولىّ خود را مظهر همهء اسماء و صفات خود قرار دهد ، در حمايت خود بگيرد و بالأخره خليفه‌ى خود كند . آن خدايى كه حضرت عيسى ( ع ) را زنده نگاه داشت :

وَ ماقَتَلُوهُ وَ ماصَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبّهَ لَهُمْ . . . وَ ما قَتَلوُهُ يَقيناً بَلْ رَفَعَهُ اللهُ الَيْه « 3 »

( 1 ) عنكبوت / 14 ( 2 ) نمل / 40 ( 3 ) نساء / 158 - 157