اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — الصفحة ٤١
3 - 2 ابزار پيامبران براى هدايت انسان‌ها
همان دلايلى كه دلالت بر عصمت انبياء و اوصياء داشت ، بر لزوم تزكيه و بر اينكه پيامبران الهى و اوصياى ايشان بايد از هر صفت رذيله‌اى مبرّا باشند ، نيز دلالت دارد .
ه - ) تحليه
بسيارى از صفات نيكو و فضائل نيز از ابزار كار پيامبران گرامى و اوصياى آنان در امر هدايت بوده است كه بدون آن‌ها موفّق به انجام رسالت خويش نبوده‌اند . سعهء صدر ، صبر ، استقامت ، رأفت ، عفو ، تواضع و . . . از جملهء اين صفات بوده‌اند . قرآن كريم خطاب به پيامبر اسلام ( ص ) مىفرمايد :
وَ لَو كُنْتَ فَظّاً غَليظَ الْقَلْبَ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ « 1 » و اگر خشن و سنگدل بودى ، از اطراف تو پراكنده مىشدند .
واخْفِضْ جَناحَكَ لِمَن اتّبَعَكَ مِنَ المُؤْمنين « 2 » و در مقابل تمام پيروان با ايمانت تواضع كن .
واسْتَقِمْ كَما امرْتَ « 3 » و آنچنان كه مأمور گشتى ، پايدارى كن .
در پايان اين فصل ذكر اين نكته لازم است كه وحى يا همان هدايت تشريعى كه به عنوان اوّلين ابزار انبياء براى هدايت بشر پيرامون آن سخن گفتيم ، به عنوان مرتبه‌اى عاليه از ارتباط ، نياز به مقدماتى دارد كه عبارت از طى كردن منازل هفت گانهء « يقظه ، توبه ، تقوى ، تخليه ، تحليه ، تجليه و لقاء » است و تا اين
( 1 ) آل عمران / 159 ( 2 ) شعراء / 215 ( 3 ) شورى / 15