اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — الصفحة ١٩٧
2 - 3 روزه حقيقى
و بىايمانى نسبت به جهان آخرت است . بنابراين ، چنانچه در روزه خلوص وجود نداشته باشد ، جز تشنگى و گرسنگى فايده‌اى براى روزه‌دار نخواهد داشت . اگر شخصى براى ستايش مردم و خودنمايى و ريا روزه بگيرد ، روزهء او نه تنها باطل است ، بلكه گناه آن در حد كفر به پروردگار عالميان است . حضرت على ( ع ) فرمودند :
« كَم مِن صَائِمٍ لَيسَ لَهُ مِن صِيامِهِ إلّا الجُوعُ وَ الظّمَاءُ ، وَ كَم مِن قَائِمٍ لَيسَ لَهُ مِن قِيامِهِ إِلَّا السَّهَرِ وَ العَنَاءَ ، حَبَّذا نَومُ الاكيَاسِ وَ إِفطَارُهُم » « 1 »
چه بسا روزه‌دارى كه از روزه‌اش جز تشنگى نصيبى ندارد و چه بسا شب‌زنده‌دارى كه جز رنج و سختى بهره‌اى نمىبرد . چه خوش است خواب هوشمندان و افطار آن‌ها .
در قرآن كريم خداوند خطاب به پيامبراكرم ( ص ) مىفرمايد :
قُل إِنَّمَا أعِظُكُم بِوَاحِدَة أن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثنَى وَ فُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا « 2 » بگو شما را به يك چيز اندرز مىدهم : دو نفر ، دو نفر و يك يك براى خدا قيام كنيد ، سپس بينديشد .
اين آيهء كريمه همگان را به قيام براى خدا كه همانا انجام دادن خالصانهء اعمال براى خداست ، دعوت مىكند و آن را اندرز يگانه و موعظه‌بخش بشريت معرفى مىكند .
اگر در يك ظرف غذا مقدار كمى مواد آلوده ريخته شود ، محتويات ظرف هر چند غذاى خوشمزه‌اى باشد ، غيرقابل استفاده مىشود . ريا و تظاهر هم اين چنين است ؛ اگر در نماز ، روزه و هر عمل عبادى ديگر ذرّه‌اى ريا و تظاهر
( 1 ) مستدرك الوسائل ، ج 7 ، ص 367 ( 2 ) سبأ / 46