اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — الصفحة ١٦٠

1 - 1 فضيلت نماز

« انَّ شَفاعَتَنَا لاتَنَالُ مُستَخِفّاً بِالصَّلَوة » « 1 »

به شفاعت ما اهل‌بيت نمىرسد ، كسى كه نماز را سبك بشمارد .

مصداق سبك شمردن نماز اين است كه انسان نماز را اوّل وقت و به جماعت به‌جا نياورد ، نماز را فداى خواسته‌هاى خود كند . نماز را در حاشيهء زندگى خود قرار دهد و زمانى كه به گمان خود به كار مهمى اشتغال دارد ، نماز را ترك كند .

كسى كه نماز را سبك بشمارد ، مورد لطف پروردگار قرار نمىگيرد ، به شفاعت اهل‌بيت نمىرسد ، دعاى او مستجاب نمىشود و در عالم برزخ و روز قيامت گرفتار مىشود . پيامبراكرم ( ص ) مىفرمايند :

« لَيسَ مِنّى مَن استَخَفَّ بِالصَّلَوة ، لَايَرِدُ عَلَىّ الحَوضَ ، لَا وَ اللهِ » « 2 »

از من نيست كسى كه نماز را سبك بشمارد ، چنين كسى در كنار حوض كوثر بر من وارد نمىشود ، نه به خدا سوگند وارد نمىشود .

دربارهء فضيلت خواندن نماز اوّل وقت ، آيات و روايات فراوانى وارد شده است . قرآن كريم در وصف مؤمنان مىفرمايد :

وَ الَّذِينَ هُم عَلَى صَلَوَاتِهِم‌يُحَافِظُونَ « 3 » و آنان‌كه [ اوقات ] نمازهاى خود را حفظ مىكنند .

بنابراين ، يكى از ويژگىهاى مؤمنان اين است كه نمازهاى خود را در اوّل وقت به‌پا مىدارند و در اين مورد به شدت مراقب هستند . امام صادق ( ع ) در فضيلت نماز اوّل وقت مىفرمايند :

( 1 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 206 ( 2 ) الكافى ، ج 3 ، ص 269 ( 3 ) مؤمنون / 9