اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — الصفحة ١١٧

5 - 6 قيامت

اعطاء نامهء اعمال : فَامّا مَنْ اوتىَ كتابَهُ بِيَمينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَه . . . وَ امّا مَنْ اوتِىَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنى لَمْ اوتَ كِتابيَه « 1 » پس كسى كه نامه عملش را به دست راستش مىدهند ، فرياد مىزند : نامه اعمال مرا بگيريد و بخوانيد . . . امّا كسى كه نامه اعمالش را به دست چپش بدهند ، مىگويد : اى كاش هرگز نامه اعمالم را به من نمىدادند .

صراط : وَ إنْ مِنْكُمْ إلّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً ثُمَّ نُنَجّى الَّذِينَ اتَّقَوا وَ نَذَرُ الظّالِمِينَ فيِهَا جِثِيّاً « 2 » و همه شما وارد جهنّم مىشويد ، اين امرى است حتمى و قطعى بر پروردگارت ، سپس آنها را كه تقوا پيشه كردند از آن رهايى مىبخشيم و ستمگران را كه به زانو درآمده‌اند ، در آن رها مىسازيم .

منزلگاه ابدى : فَأمّا مَنْ طَغى وَ ءآثَرَ الْحَيوة الدُّنْيَا فَإنَّ الْجَحيِمَ هىَ الْمَأوَى وَ امّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبّه وَ نَهَى الْنَّفْسَ عَنِ الْهَوَى فَإنَّ الْجَنَّة هِىَ الْمَأوَى « 3 » امّا آن كسى كه طغيان كرده و زندگى دنيا را مقدّم داشته ، جايگاه او دوزخ است و آن كس كه از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوا باز دارد ، جايگاه او بهشت است .

( 1 ) الحاقّه / 25 و 19 ( 2 ) مريم / 72 - 71 ( 3 ) نازعات / 41 - 37