حج، سلوك خداجويان (فارسى) — الصفحة ٦٣

5 ) اجتناب از گناه :

مىتواند وظيفهء و مسئوليت « مراقبه » را به خوبى انجام دهد :

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ « 1 »

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! اگر تقواى الهى پيشه كنيد ، خداوند براى شما نورانيت درون و وسيلهء تشخيص حق از باطل قرار مىدهد و گناهانتان را مىپوشاند و شما را مىآمرزد ؛ و خداوند داراى فضل عظيم است .

چنين كسى وقتى در مراسم حج و عمره ، لبّيك مىگويد ، مىتواند پاسخ دلنشين خداوند متعال را با گوش دل و جانِ خويش بشنود . بنابراين زائر خانهء خدا بايد متّقى شود و توجّه داشته باشد كه گناه موجب سقوط و ظلمت است و اين ظلمت ، مانع رسيدن رحمت خداوند متعال به او مىشود . و از اين‌رو از همهء گناهان مخصوصاً گناهانى نظير سوءظن ، بداخلاقى ، غيبت ، تهمت ، استهزاء ، سخن‌چينى ، اهانت و . . . پرهيز كند و اگر خداى نخواسته گناهى براى او پيش آمد ، بايد فوراً به فكر جبران و تدارك آن باشد ، يعنى از رحمت خداوند

مأيوس نشود و مجدداً توبه نمايد و با حفظ توبهء خود ، مراقبت كند كه

( 1 ) . الانفال / 29