حج، سلوك خداجويان (فارسى) — الصفحة ٦٠
4 ) توبه :
است . تقواى الهى پيشه كنيد كه خداوند به اعمال شما آگاه است .
بنابر اين آيهء شريفه ، هر انسانى بايد بنگرد كه آيا در محضر خداوند قادر مىتواند پاسخگوى رفتار ، گفتار و كردار خويش باشد ؟ و سپس بر اين اساس به اصلاح اعمال خود بپردازد و سعى كند خداوند متعال و بندگان خداوند را از خود راضى نموده و آنگاه آمادهء سفر حج يا عمره شود و به تعبير زيباى اميرمؤمنان ( ع ) :
« حَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ بِأَعْمَالِهَا وَطَالِبُوهَا بِأَدَاءِ الْمَفْرُوضِ عَلَيْهَا وَ الْأَخْذِ مِنْ فَنَائِهَا لِبَقَائِهَا و تَزَوّدوا وَ تأهبُوا قَبلَ أن تبعَثُوا » « 1 »
به حساب اعمال نفس خود رسيدگى كنيد و از آن بخواهيد كه وظايف و مسئوليت‌هاى خود را انجام دهد و از آنچه رفتنى و تمام‌شدنى است براى آنچه ماندنى و جاودان است بهره برگيرد و پيش از آنكه برانگيخته شويد ، توشهء راه و سفر را برداريد و خود را آماد و مهيا سازيد .
4 ) توبه :
4 ) توبه :
كسىكه مىخواهد عازم مكّه شود ، نبايد در نامهء اعمال
خود ، هيچ گناهى را باقى گذارد .
( 1 ) . غررالحكم ، 4779